Bonjour tout le monde!

Even een update:
* mijn groot project is verschoven naar mei, omdat er in het aprilnummer al iets staat dat te nauw bij mijn onderwerp aansloot.

Er is sinds maandag een nieuwe stagiaire bij Goed Gevoel: Tineke. Zij doet vrijwillig stage want ze is al afgestudeerd. Maar op deze manier doet ze dus wel massa’s ervaring op. Eigenlijk wel een goed idee om zo te werken. Ze heeft al verschillende boeiende stages achter de rug, en wie weet wat volgt hierna? Bovendien is (ook maandag) Nathalie De Jongh weer van dienst op de bescheiden redactie van Goed Gevoel. Deze keer werkt ze hier minstens zes maanden vast. Ik ben blij met Nathalie, want ik vind ze stiekem wel tof. (En neen Nathalie, dat zeg ik niet omdat ik weet dat je mijn blog af en toe eens leest.)

Dat maakt dat de normaal vijfkoppige redactie plots uitgebreid is naar 8 knettergekke, zelfbewuste en toffe vrouwen. En ja, zelfs onder al die vrouwen, loopt alles nog van een leien dakje. Tot dusver nog steeds geen catfights. (Of ik moest iets gemist hebben natuurlijk.) Binnenkort bevalt Famke van haar kindje en moet de redactie het dus tijdelijk zonder haar doen.

Morgen heb ik waarschijnlijk mijn nieuw autootje. Met de nadruk op ‘ootje’ want de lieve suzuki is niet bijzonder groot. Maar kom het rijdt, al moet je het weliswaar met je knieën in je nek doen. Neen hoor, ik kijk ernaar uit. Want met dit ‘ootje ga ik de wereld rond rijden, world here I come! Eindelijk reizen…

Maar wat nog belangrijker is, morgen komt Van De Venne. Zij is mijn stagementor van Plantijn Hogeschool. Ik ben heel benieuwd naar wat er allemaal gezegd gaat worden…

Even terugblikken: gisteren was het een mini-redactievergadering (voor de twee stagiaires en Nathalie) zodat we op voorhand al eens enkele nieuwe ideeën naar voren konden schuiven. Op twee weken tijd ga ik enorm mogen knokken want ik heb me met een hoop werk opgezadeld. But that’s me, gezadeld en wel. Ik hoop nog zoveel te kunnen doen! Begeesterd ben ik vandaag dus al begonnen met de onvermijdelijke research zodat ik er volgende week in volle vaart kan invliegen. De rest van deze week maak ik de kleinere rubriekjes af.

Vrijdag is het échte redactievergadering, zodat ik mijn 101 gedachten voor de hele redactie op tafel kan gooien. Tegen dan heb ik hopelijk nog meer concrete dingen. Maar ik heb me vandaag uit de naad gewerkt om mensen te vinden die getuigenissen willen afleggen. Hopelijk komt daar ook wat van uit de bus. Anders zal ik moeten beginnen staken, vrees ik.

Ik zou ook graag nog één persconferentie doen, maar ik betwijfel of dat wel gaat lukken. Ik heb tenslotte nog heel wat af te werken. Sinds de tussentijds evaluatie heb ik overigens al wel wat bijgelezen, en heb ik zelfs het stijlboek van de Standaard nog eens doorgenomen. Het Groene boekje ligt ook op mijn bureau, maar enkel ter inzage…

Voor diegenen die nog niet op de hoogte zijn: ik ben dus al even op dieet en ik ben (tataaa) al meer dan 5 kilo kwijt.

Ik ben nu bezig met: beautymix mei, agenda mei, fabel of feit mei en vraag en antwoord mei.
(En uiteraard nog enkele grotere dingen waarop ik een fiat heb gekregen maar waarover ik niets mag vertellen.)

Enfin, a bientôt

Eva

Met het risico dat ik te eerlijk ben, een verslag van de tussentijdse evaluatie.

Ann heeft me al eens even apart genomen voor mijn tussentijdse evaluatie. Ze somde de goede en de mindergoede dingen op en vertelde waarom ze het zo zag. Ik heb weer een massa goede tips om mee te werken. Want ik ben natuurlijk vastberaden om deze stage tot een goed einde te brengen. Ik besef dat het uiterst moeilijk is om een goede stagiaire op te volgen, wat Nathalie vorig jaar zéker was. Maar ik heb ook wel een aantal kwaliteiten en ik vertrek niet voor ik ze heb kunnen bewijzen ;-p Zeg dat Eva het gezegd heeft.

Over Nathalie gesproken, volgende maandag begint zij vast. (Voor minstens 6 maand) Ik kijk er eigenlijk best naar uit. Zo heb ik iemand waarmee ik de bus kan nemen nu mijn fordje definitief tot stort herleid is. Het goede nieuws is dan weer dat ik binnenkort een nieuw autootje heb, een Suzuki Alto. Dat is een heel klein autootje, maar ik heb het gevoel dat we het best zullen kunnen vinden met elkaar.

Any way, de evaluatie:

* Gepubliceerde stukken: culitips en Line van dieetlijn voorstellen
* Geschreven stukken: beautymix april, agenda april, cultuurpagina’s april, lezeres met een passie april, modetoppers april, fabel of feit april en tenslotte mijn eigen project (4 interviews ook voor april)
*Geplande stukken mei: beautymix, vraag en antwoord, fabel of feit. 

Mijn positieve punten: Ik kan aan een hoog tempo schrijven en leveren. Ook verhalen vertellen (interviews in fullquote uitschrijven) kan ik volgens Ann goed. Ze had de indruk dat ik me goed hield tijdens persconferenties en mijn plan kon trekken in vreemde talen. Op persconferenties weet ik blijkbaar ook de juiste informatie te distilleren. Ik weet eindelijk hoe mac werkt en voel me meer en meer thuis op de redactie.

Te verbeteren: Jammer genoeg (en het deed een beetje pijn om te horen) schrijf ik niet altijd even correct Nederlands. Vaak heb ik te lijden aan dialectische invloeden (Antwerpse uitdrukkingen dus) en soms verwar ik uitdrukkingen. Zeker iets waar ik op zal moeten letten! Ik schaf me meteen extra cursussen en boeken aan…

Voor de kleinere stukjes heb ik moeite om én alle informatie te geven én reclame te maken én origineel te zijn. Reclame maken zit dan ook niet in mijn opleiding. Ik slaag er wel in om origineel te zijn en reclame te maken, maar dan ontbreekt de informatie. En wanneer ik de info er wil insteken, dan wordt het te sec. Pffr… Maar ik ga ervoor en heb ook dit binnenkort onder de knieën, wees daar maar zeker van! De volgende beautymix is in aanmaak.

Ik mag ook meer initiatief tonen. (Dat was eigenlijk bedoeld op mijn eigen project omdat ik aanvankelijk moeite had om mensen te vinden. Maar uiteindelijk ben ik veel assertiever gaan ronselen en heb ik toch een keuze gehad uit verschillende interessante mensen om te interviewen.)

Maar geen paniek, ik maak alle vaardigheden eigen, er zit niet voor niets ‘Eva’ in EVAluatie *grijns*

Als grote Garfield-fan, ben ik trots om jullie te mogen voorstellen:

Mijn eigen customised Garfieldcartoon…

 (Oké, ik moet toegeven dat ik bij God niet weet hoe ik dat ding hier kan posten, maar de clue van het verhaal is dat je zelf een cartoon kan ontwerpen. En als je weet hoe je ‘m kan opslaan, let me know…)

Garfieldfever!!!

Dit kunnen jullie overigens ook, klik maar eens op GARFIELD

* Laat je tekst een dagje liggen en lees hem achteraf nog eens door.

* Print teksten uit, op je computerscherm kijk je gemakkelijk over kleine dingen.

* Wees sociaal.

* Leef je in in de denkwijze en leefwereld van je publiek.

* …

Eva

Ook vandaag een interview… Nog steeds voor hetzelfde artikel (4 interviews).

Jammer genoeg ook hier geen details. Ik kan enkel zeggen dat het uitermate goed is gelopen en dat ze het ene na het andere sappige verhaal vertelde. Sommige mensen zijn gewoonweg geboren om te vertellen! Om kwart voor zeven ben ik bij haar doorgegaan, maar ik kon uren blijven luisteren. Zo interessant en smakelijk kon ze vertellen. Intussen vul ik mijn contactenboekje

Vandaag kreeg de redactie het maartnummer, inclusief met verwendoos. We verwachten wel enkele telefoontjes. Er zijn altijd mensen die klagen wanneer er een supplement bij Goed Gevoel zit. Zelfs als ze iets gratis krijgen. Maar we laten het niet aan ons hart komen. Zolang we met onze artikels ook maar enkele nieuwe mensen bereiken, is ons doel behaald. 

In het maartnummer staat mijn naam twee keer vermeld. Nog niets spectaculairs, maar dat komt nog wel!

Just keep reading!

Eva 

Vandaag moest ik naar Tutterewuttere rijden om een interview af te nemen. Tutterewuttere staat beter bekend als Rijmenam. Ik weet niet of jullie weten waar Rijmenam ligt, maar dat is dus een randgemeente (of dorp) van Mechelen. Ik belandde heel stijlvol inde Rijmenamse bossen en ik reed nog veel stijvoller 4 keer voorbij het huis waar ik moest zijn. Voor iedereen die het kan aanbelangen: de nummering is in de Rijmenamse bossen helemaal niet logisch. En toen ik, ver opgevreten door de zenuwen, aan een vrouw vroeg waar nr ** was, kreeg ik enkel een lege blik toegeworpen. Wist zij veel dat ze 3 huizen verder woonde?! (Duh?) Zoals Obelix zou zeggen: ‘Rare jongens, die Rijmenammers!’

Gelukkig mocht ik de auto van Famke lenen, anders was de hele dag om zeep.  Ik moet eerlijk toegeven dat ik, toen ik aangekomen was, groen en geel tegelijk lachtte. Gelukkig wachtte me een aangename persoon en was ze nog interessant ook.

Ik kan jullie niet zeggen waarover de 4 interviews zullen gaan, maar normaal gezien verschijnt het artikel in het april nummer. Niet erg lang meer wachten dus…

Ik ben zelf ook enorm benieuwd naar het eindresultaat. Het artikel ligt dan ook right up my alley. Uiteraard weet ik wel wat ik zelf neergepend heb, maar de foto’s blijven toch een verrassing. Want bij Goed Gevoel werken we met verschillende fotografen. En zeg nu zelf, foto’s en layout maken of kraken. Maar ik heb er het volste vertrouwen in hoor. Ben enkel benieuwd.

Ook ik moet nog even wachten…

 Bijgeleerd:
* Navigeren zonder GPS is niet mijn ding, leve het modern comfort
* Renault Scenic is de zaligste auto ooit!!!
*Tutterewuttere is heel mooi, je moet er enkel weten te vinden (groene grijns)

Deze week heb ik niet veel op  m’n blog geschreven, ik weet het. Maar ik heb deze week ook niets interessants gedaan. Allee, natuurlijk wel. Maar niet interessants om te lezen.

Ik heb de week nuttig gebruikt om alles af te werken want de deadline (2 maart) nadert snel.

Volgende week zal ik nodig hebben voor een groot artikel (3 interviews) af te maken. Ik moet volgende week waarschijnlijk ook nog de laatste hand leggen aan al eerder ingeleverde  stukken.

Eva 

 Rustig dagje op de redactie, het één en ander afwerken. Dat moet namelijk ook eens gebeuren…

Om 12 uur had ik een interview. En heb een heleboel informatie gekregen, nou moe. Het is voor een artikel dat ik helemaal zelf mag uitwerken. Het zullen minimum 3 getuigenissen zijn van mensen over een bepaald onderwerp… Ik moet vaag blijven, sorry daarvoor. Maar het zal normaal gezien best een groot artikel worden. Dat is, als ik nog minimum 2 andere getuigen vind. Want blijkbaar zijn er veel die willen getuigen, maar heel weinig mensen zijn bereid om voor die getuigenis gefotografeerd te worden. En we willen geen anonieme getuigenissen, althans toch niet voor dit onderwerp. Jammer… En diegenen die wel willen, zijn soms niet interessant genoeg, niet mooi genoeg of zijn gewoonweg mediageil. (En die kunnen we ook missen als kiespijn.)

Ik heb een oproepje geplaatst op verschillende fora, maar ik betwijfel ten zeerste of er iemand ouder is dan 14. En zulk een domme reacties. Op een gegeven moment moest ik me gewoon verantwoorden zeg! Stel je voor! Blijkbaar mag je absoluut geen eisen stellen in de trend van ‘de kanditaten moeten vrouwen zijn’ of ‘ze moeten succesvol zijn in hun carrière’, … Pfff, ik zou me er niet zo boos in mogen maken. Maar zeg, het artikel gaat over iets waar ik nu toevallig héél véél van afweet en dan krijg je zo’n rare reacties.

Ik kreeg naar mijn hoofd geslingerd dat journalisten de woorden van mensen verdraaien en dat ze enkel aan oplagecijfers denken. Dat is dus je reinste ***. Precies of ik mensen zoek om een openhartige conversatie te voeren om ze dan vervolgens met de grond gelijk te maken. Dat slaat nou helemaal op niets!

En over die oplagecijfers… Als niemand het artikel gaat lezen, heeft het ook geen zin om het te schrijven he?! En ja, wij stellen eisen. Hij of zij moet in het concept van ‘Goed Gevoel’ passen. Maar dat is een gevolg van publieke gedragingen he. Mensen kopen en lezen eenmaal liever artikels van interessante en aantrekkelijke mensen. Enfin, genoeg daarover!

Ik heb vandaag ‘Lezeres met een passie’ afgewerkt en doorgestuurd en het werd meteen goed gekeurd! Van de eerste keer… Tof, tof!! Voor de rest heb ik nog wat aan de cultuurpagina’s gewerkt.

 Eva

 PS Ik ben vanaf nu officieel op dieet. En nu ik het gepost heb op internet is er geen weg terug.

Na een vrij drukke week, kan ik er wel van genieten om vrijdag door te brengen op de redactie. Ik ben momenteel met honderd-en-één projecten bezig en het wordt stilaan tijd dat ik het één en ander afwerk. En daar heb ik deze dag dag ook voor gebruikt.

Vandaag op het programma:

• Lezeres met een passie uittypen;
• Nog 2 items zoeken voor de agenda van april;
• Recensietje gemaakt voor op de cultuurpagina’s;
• Modetoppers volledig afgewerkt;
• Afspraken met fotograaf gemaakt;
• en ten slotte (om 19u15) Marleen Temmerman gebeld om raad te vragen over medische kwesties voor onze ‘Fabel of feit’ en nog een aantal vraagjes voor Caroline.

Voila, dat was het…